Hadi Asitanelioğlu

 

Tangoları

Müzik Sohbetleri

Toplum & Sanat

Geçmişten Kesitler

Henri Vieuxtemps - Violin Concerto No. 5 - Luke Hsu
William Walton - mvt1(begin) Violin Concerto Andante tranquillo
Henri Vieuxtemps

Sevgili Yakınlarım ve Dostlarım,

Bugün size çok fazla tanınmayan iki bestecinin keman konçertolarının linklerini göndereceğim. Biri Sir William Walton diğeri Henri Vieuxtemps. Bu ikincisinin bendeki anılarından söz etmek istiyorum. Sonra laf lafı açacak. Sene 1952. Sabahları erkenden kütüphanede, daha doğrusu ders çalışmak için öğrencilere tahsis edilen salonlarda yer tutmak gerekiyor. Ben ve arkadaşım Erdoğan Başad aramızda bir anlaşma yapmıştık. Sabah 6'yı geçiren 25 kuruş ceza verecek. Her halde bu saati zaman zaman kaçırıyorduk ki küçük kutumuzda para birikiyordu. Bu parayla plak alıyorduk. Plakçımız Tünel meydanında. Üst katta dünyaca ünlü ve İstanbul'dan geçen her büyük keman virtüözünün uğradığı Lütiye Nikogosyan'ın atölyesi var. Nikogosyan daha sonra Meşrutiyet Caddesine taşındı. Amerika'ya gittikten sonra da yerini Şeref Bey devraldı. Violoncelist Reşit Erzin'i ilk defa burada görmüştüm. Piyanosunu satmayı iyi bir viyolonsel almayı düşünüyordu. Orada bir şeyler çalmıştı. Ben kemanı hatasız çalamıyordum. O viyolonsel konusunda yeni sayılacak bir öğrenciydi, hatasız çalabilmesine hayret etmiştim.

Plakçıya dönelim. Plakçımız bazen pikaba plakları koyarak biraz tanıtırdı. Bu Vieuxtems'ın keman konsertosunu tanıtırken kemanda pes seslerden tizlere doğru yükselen arpejlere o dakikada vurulduk ve plağı satın aldık. Plakla ilgili unutamadığımız bir anımız daha var. Plakları bazen tıp talebesi Engin İmre'nin Fatih Maltepe'de, o zamana göre modern sayılabilecek apartmandaki dairelerinde dinliyoruz. Biz bu plağı dinlerken, eser kadanstan sonraki bölüme geçerken bir akor sesi duyulur. Bu ses biraz tuhaftır. İşte tam orada Engin'in babası içerden bağırırdı. Hatta küfür de ederdi. Plağı dinlerken ne zaman oraya gelsek, şimdi baban bağıracak derdik, o da beklediğimiz yankıyı verirdi.

William Walton

Henri Vieutemps'ın bu güzel eserini, Luke Hsu isimli çok genç bir kemancı kusursuz çalıyor. Ne zaman böyle ünlü kemancıları dinlesem küçük parmaklarına bakar ve lise derslerinden aklımızda kalan Darwin ve Malthus teorilerini hatırlarım. Niye mi? Çünkü bunların küçük parmakları hep uzundur. Küçük yaştan beri kemanla uğraştıklarından doğa onların küçük parmaklarını da yaptıkları işe uygun olarak ayarlıyor ve küçük parmak yüzük parmağın hizasına geliyor. (Bu da benim keşfim) Böylece kemanda üçlü aralıkları da rahat tutarlar. Oysa ben kemana onlar gibi çok küçük yaşta başlamadığımdan küçük parmağım güdük kalmıştır. Sevcik'in (Sevçik) dubl kord keman etütlerini çalışırken kıvranırdım.

William Walton keman konsertosu için bir video koyuyorum. Andante bölümü. Notalarla izlenebildiği için bunu koydum:

Hepinize sevgiler...