Hadi Asitanelioğlu

 

Tangoları

Müzik Sohbetleri

Toplum & Sanat

Geçmişten Kesitler

Sevgili Yakınlarım ve Dostlarım,

Değerli pianist Eser Bilgeman Şakir ve değerli violonselist Rahşan Apay'ı uzun zamandır tanımakta ve hayranlıkla izlemekteydik. Trio Orfe konserinde değerli violonist Rüstem Mustafa'yı da tanımış olduk. Bu konserde bu üçlünün tam uyum içinde eserleri en üst düzeyde, uluslar arası en üst düzeyde yorumladıklarına şahit olduk , biz dinleyicilerinde unutulmaz bir tat bıraktılar. Eser ve Rahşan Hanımlara olan hayranlığımı birçok kez ve her yerde dile getirdiğimi biliyorsunuz. Rüstem Mustafa da hiç bir teknik güçlük yaşamadan bütün pasajları hiç tasa etmeden kolaylıkla aşarken her bir notayı gerektiği gibi yorumladı. Güzel, daha doğrusu ideal titreşimli dirsek vibratosuyla sol teli üzerinde en tatlı sesleri çıkardı. Enstrümanlar birbiriyle konuştular ve değerli müzisyenler bize icra ettikleri her bir eserin ruhunu yaşattılar. İlk Eser Haydn'ın Mi Majör Keman, Cello, Piano Triosuydu. Size bu eseri icra eden bir grubun YouTube linklerini veriyorum, isterseniz dinleyebilirsiniz.

The Lórien Trio - Haydn Trio in E major - 1. Allegro Moderato
Haydn Piano Trio in E Major Hob. XV:28 2nd movement: Allegretto
The Lórien Trio - Haydn Trio in E major - 3. Finale-Allegro

Bu ara 'Allegretto' kelimesi üzerinde durmak istiyorum. Aramızda konuşurken, "Ben Beethoven 7inci senfoninin Adagio'sunu seviyorum" deriz. Halbuki o senfoninin ikinci bölümü Adagio değil, Alegretto'dur. Brams'ın 3 numaralı senfonisinin, 3üncü bölümünden (meşhur Brams'ı sever misiniz müziği) bahsederken de aynı yanılgıya düşebiliriz. Ben bu kelimeyi çabukça, hızlıca, hızlı ama allegro'dan daha yavaş gibi anlıyorum, ama dinlediğimiz eserlerin bölümlerinde bizde daha yavaş bir ritim intibaını veriyor. Trio Orfe'nin bu bölümü icrası bende çok daha yavaş adeta adagio gibi çaldılar intibaını bıraktı. Belki ben yanıldım, belki de onlar özellikle böyle yorumlamayı uygun gördüler. İkinci eser Beethoven'in Do minör tonunda başlayan bir triosu idi. Niye başlayan dedim. Belli olmaz, başladığı gibi gidiyor mu yoksa birazdan bir akor basıp başka bir tonaliteye mi geçiyor. Beethoven her zamanki gibi bazen sakinleşti ardından kükredi, bazen kükredi ardından sakinleşti. Onun yeri başka. Programda yazılı olduğu halde Schubert'in o güzel Adagiosu'nu çalmadılar. Oysa ben ve arkadaşlarım kendimizi onu dinlemeğe hazırlamıştık. Konseri geç başlatmak zarureti hasıl olmuştu ve zaman yetersizdi.

Schubert - Notturno in E flat major, Op. 148, D. 897

İşte o güzel eseri buraya alıyorum. Rachmaninov'un Trio Elegiac'ı harikaydı. Gene harika bir yorumla bizleri kademe kademe göklere, göğün katlarına uçurdular. Sonunda Schostakovich'in do minör triosu ile konser bitti. Tadı damağımızda kaldı. Dinleyenler bu konseri unutmayacak.

Hepinize sevgiler...